تبلیغات
بهترین ها - مطالب ابر علی آذر
بهترین ها
هوا را از من بگیر،خنده ات را نه

لینکدونی

آرشیو

لینکستان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "جنگ نابرابر"


دانلود

خواننده : قاسم افشار

اونی که گلوی عشقو با غضب نشونه می‌ره

اونی که صدای ظلمش خوابِ مردمو بگیره

اونی که تو قامتِ شب خورشیدو اسیر کرده

اون‌قَدَر پرنده کشته،آسمونو پیر کرده

اونی که تو اوجِ مستی زده آینه رو شکسته

خونه‌شو به باد داده،جاده رو به گولّه بسته

ما به فکر عشق بودیم،سر عهدمون نشستیم

توی جنگ نابرابر ما که قدّاره نبستیم

عُقده‌های سال‌هاشو دونه دونه قاب کرده

راهِ برگشتو ندیده،خودشو خراب کرده

با حراجِ کعبه‌ی عشق شاخِ شیطونو خریده

سرسپرده‌ی خیانت زندگی رو سر بریده

چه جوری دووم بیارم که بسازم و بسوزم

آخه از پا نمی‌شینه،بچه می‌کُشه هنوزم

ضجه‌های بی‌کسی رو وسطِ جنایت و دود

کسی که شنید و رد شد دشمنِ شماره یک بود

ترانه‌ای ازعلیرضا آذر به نام "این منم"


دانلود

خواننده : شاهین زمانی

چشم وا کردم از تو بنویسم

لای در باز و باد می‌آمد

از مسیری که رفته بودی داشت

موجی از انجماد می‌آمد

مفت هم بوسه‌ام نمی‌ارزد

وای از این عشق‌های دوزاری

هی فرار از دو سوی خود رفتن

آخ از این مردهای اجباری

این منم،مردِ تا همین دیروز

مردِ پابندِ آرزوهایت

مردِ یک عمر کودکی کردن

لا به لای بلندِ موهایت

خاطرت هست روزگارم را

جایگاه مقدسی بودم

وزن یک عشق روی دوشم بود

من برای خودم کسی بودم

می‌شد از خود بگیرمت اما

زورِ بازو به دست‌هایم نیست

می‌شد از رفتنت گذشت اما

جان در اندازه‌های پایم نیست

دستم از هر چه هست کوتاه است

از جهان قایقی به گِل دارم

بشنو اِی شاهِ گوش ماهی‌ها

دل اگر نیست؛درد و دل دارم

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "آشوب"


دانلود

خواننده : محمد اصفهانی
آهنگساز : میلاد بابایی
تنظیم : فرزاد ماهان

خیلی وقتا تو دلم آشوبه...خیلی وقته من همش غمگینم

توی این شبا هوا سنگینه...تا خودِ صبح خوابِ بد می‌بینم

چرخِ زندگی به کام ما نگشت...هر دومون غم‌زده‌ی یه ماتمیم

ما جوونیِ هَمو سوزوندیم...ما یه عمریه بدهکارِ همیم

من از این سر،تو از اون سرِ زمان خاطراتِ کهنه رو ورق زدیم

هفته‌ها پشت سر هم اومدن،ولی یه قدم به سمت هم نیومدیم

تو تظاهرِ غرورِ صخره و من...حکایتِ جهانِ شیشه‌ای

من تو فکر رقص نور و آینه‌م...تو به فکر ضربه‌ی همیشگی

من از این سر،تو از اون سر...هر دومون نگران یک ریشه‌ایم

هفته‌ها پشت سر هم اومدن و...ما درگیر زخمای همیشه‌ایم

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "حال و روزم خوبه"


دانلود

خواننده : میلاد بابایی

حال و روزم خوبه...تو نگاهم غم نیست

به خودت دلگرمم...اگه دشمن کم نیست

حال و روزم خوبه...تو منو می‌فهمی

تو نجاتم می‌دی...از تبِ بی‌رحمی

حال و روزم خوبه...یه کمی ویرونم

اما بازم رو پام...من بهِت مدیونم

تو شبِ تاریک و...تو تبِ تنهایی

من پُر از دیروزم...تو پُر از فردایی

تو نجاتم می‌دی...از سکوتت پیداست

بوی بارون می‌دی...تو نگاهت دریاست

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "دنیای دیگه"



دانلود
خواننده : امیر تاجیک
آهنگساز : میلاد بابایی
تنظیم : ایمان تیموریان

بیا و دست از سرِ دیروز بردار

جهان آبستنِ فردای دیگه‌ست

به آب و دونه‌ها دلخوش نباشیم

که بعد از این قفس دنیای دیگه‌ست

حضور روشنِ عشقو نگاه کن

بشین و زیر و رو کن زندگی‌تو

تو خوب و روبه‌راه و دلنشین باش

به جونِ من بریز افسردگی‌تو

همیشه چشم به راهِ آسمون باش

تو هم با بوی بارون مست می‌‌شی

یه روزی می‌رسه با گریه‌ی شوق

تو هم با آسمون همدست می‌شی

یه کاری کن جهان با تو بخنده

تو چشمات وسعتِ غم جا نگیره

یه کاری کن سرابِ خوش خط و خال

یه روزی لهجه‌ی دریا نگیره

یه روزی می‌رسه از تَن رها شی

پَر و بالو سبک‌تر می‌کنی باز

قفس‌ها رو به دستِ باد می‌دی

کبوترها رو باور می‌کنی باز

شعر و دکلمه‌ی جدید علیرضا آذر به نام "اثر انگشت"



دانلود
دکلمه : علیرضا آذر
خواننده : میلاد بابایی

روز میلاد من است آمده‌ام دست کشم

به سر و گوشِ عرق کرده‌ی دنیای خودم

قول دادم که در این شعر فقط من باشم

تا خودم با همه خود باشم و تنهای خودم

...

ردِ انگشتِ تو بر سینه‌ی سیب است هنوز

من غلط کرده و مغضوبِ خداوند شدم

بعد از آن هم که تو با سنگ زدی شیشه شکست

من خریدارِ تن و جای کمربند شدم

شک نکن بی‌من از این ورطه گذر خواهی کرد

به نشانی که نماند از بدنم فکر نکن

من که از منطق و دستورِ حقیقت گفتم

به مضامینِ مَجازیِ تنم فکر نکن

باز با این همه هروقت غمی شیهه کشید

من همین نبشِ چنار و چمنم،فکر نکن

...

قول دادم که در اندیشه‌ی خود حبس شوم

دل به بالا و بلندای خیالی ندهم

دوست دارم که خودم پشت خودم باشم و بس

به تنِ هیچ عقابی پَر و بالی ندهم

تو که رفتی پیِ تاب و طپش رود برو

به قدم‌های اسیرِ لجنم فکر نکن

من به دستان خودم گورِ خودم را کندم

به پذیرایی و دفن و کفنم فکر نکن

من محالم،تو به ممکن شدنم فکر نکن

و به آلودگیِ پیرهنم فکر نکن

گرچه روزخمی‌ام و دست‌کج و تند زبان

به سر و صورت و دست و دهنم فکر نکن

تو که از منزلِ منقل تبر آوردی باز

هی به آیا بزنم یا نزنم فکر نکن

بختِ نامرد بزن بد به دلت راه نده

به غم‌انگیزیِ فرزند و زنم فکر نکن

نفسی تازه کن و اره بکِش،شاخه بریز

به غمِ جوجه کلاغی که منم فکر نکن

شک نکن بی‌من از این ورطه گذر خواهی کرد

به نشانی که نماند از بدنم فکر نکن

من که از منطق و دستورِ حقیقت گفتم

به مضامینِ مَجازیِ تنم فکر نکن

باز با این همه هر وقت غمی شیهه کشید

من همین نبشِ چنار و چمنم،فکر نکن

یا که خاکی به سرِ آینه‌ی بکر کنید

یا از اینجا به غبارِ سخنم فکر کنید

شانه بر شانه‌ی هم پشت به هم ساییدند

خرده شن‌ها صف و صف پشت هم انبوه شدند

مثل واگیرترین حادثه دورم کردند

قطعه‌های بدنم بافتی از کوه شدند

قد کشیدم،سرِ دوشم به لبِ ابر رسید

سر برآوردم و دیدم که چقدر الوندم

عهد کردم که اگر پای کسی فتحم کرد

قامتش را سرِ ثوابه‌ی خود می‌بندم

عهد کردم که اگر دست کسی لمسم کرد

کولیِ دشت شوم معرکه آغاز کنم

در دلم آهنِ تَف‌دیده‌ی بسیاری هست

وای ازآن دم که بخواهم دهنی باز کنم

آنچنان مست کنم روح بچرخد در من

آنچنان نعره زنم سقفِ زمین چاک شود

آنچنان شانه به لرزانم و هی هی بکنم

که برای همه‌ی دشت خطرناک شود

این تهوع که مرا هست تو را خواهد کشت

آنچه من خورده‌ام از حدِ خودم بیشتر است

می‌رود بمبِ دلم فاجعه آغاز کند

هر کسی دورتر است،عاقبت‌اندیش‌تر است

ناگهان شد که زمین نبضِ جنونش زد و بعد

خونم از حلق به جوش آمد و نابود شدم

در جهانی که پُر از فرضیه‌های شدن است

واقعا سوختم و باختم و دود شدم

آن که جان کَند و خطر کرد و به بالا نرسید

آن که دائم هوسِ سوختنِ ما می‌کرد

آن که از هیچ نگاهی به تماشا نرسید

کاش می‌آمد و از دور تماشا می‌کرد

زیر خاکسترم انگار دری باز شد و

ساقه‌ی سیب شدم،حسرتِ حوّا برخاست

سیبِ دندان‌زده از دست تو افتاد به خاک

گرد و خاک از لبه‌ی عِقدِ ثریا برخاست

شاخه در شاخه فریبم،سبدی سیب بچین

دامنی از تبِ گندم ببر و نانش کن

با سکوتی که تو داری سرِ زا می‌میری

بغضِ اندوخته را لو بده عصیانش کن

شاخه‌هایم هوسِ پنجه‌ی چیدن دارند

من درختم،تو به اندازه‌ی من انسانی

من اسیرم،تو برو شاخِ زمین را بشکن

گور بابای سر و این همه سرگردانی

منطقِ جاذبه در فلسفه‌اش پنهان بود

تا که تقدیر به دستانِ من افتاد از دست

جذبه‌ی ذهنِ زمین زیر معما می‌ماند

پاسخ از دامنِ من بود اگر کشفی هست

میوه از دامن من بود اگر روزِ هبوط

آدم از وسوسه افتاد زمین انسان شد

آه اگر سیب نبود عشق چه باید می‌کرد

من رسیدم که دل از بندِ دل آویزان شد

ردِ انگشتِ تو بر سیلیِ سیب است هنوز

من غلط کردم و مغضوبِ خداوند شدم

بعد از آن هم که تو با سنگ زدی شیشه شکست

من خریدارِ تن و جای کمربند شدم

ردِ انگشتِ خودت بود ولی ما خوردیم

شوکران از لبِ لیوانِ تو خوردن دارد

موجِ کف کرده‌ و طوفانی و بی‌ماه و نگاه

دل به این ورطه‌ی تاریک سپردن دارد

رد انگشتِ تو بر گودیِ فنجان من است

از کجا دست به آینده‌ی فالم بردی

همه دیدند که یک سیبِ معلق دارم

لعنتی پیش خودم زیر سوالم بردی

رد انگشت تو بر پیرهنِ پاره‌ی من

بر تنم جز اثرِ مرگ مگر چیزی هست

در لباسی که از این معرکه‌ها می‌گذرد

سایه‌ی بی‌سر و پایی‌ست اگر چیزی هست

رد انگشت تو بر حلق من و حلق خودت

هر دوتامان سرِ کیفیم که مرگ آمده است

کفن گرم به تن کن که در این قبرِ غریب

پیش پای من و تو باز تگرگ آمده است

پشت یک میز خزیدیم که بازی بکنیم

رو به رو بودنِ با عشق جگر می‌خواهد

این قمار عاقبتش جانِ مرا می‌بازد

با تو سرشاخ شدن دستِ قدَر می‌خواهد

زنده‌ام،هر چه زدی تیغه به شریان نرسید

خیز بردار ببین هم‌خطری هم داری

زخم از این تیر و تبر تا که بخواهی خوردم

عشق من،اره‌ی تَن‌تیزتری هم داری؟

تند و کُندی،همه‌ی مساله این است،فقط

خنجرت کُند و عجولی که رگی باز کنی

مثل پایان غم‌انگیزترین کرمِ جهان

سعی داری که پس از مرگِ خود آغاز کنی

مثل گاوی که زمین خورد،خودم را خوردم

تو در اندیشه‌ی آن پیله به خود چسبیدی

قصه از کوه به این گاو رسیده،تو بگو

غیرِ پروانه شدن خوابِ چه چیزی دیدی؟

پایِ در کفشِ جهان رفته زمین خواهد خورد

قدِ پاهای خودت کفش به پا کن گلِ من

فکرِ همزیستیِ با منِ بیگانه نباش

جا برای خودِ من باز نکرد آغل من

نره گاوی که در اندیشه‌ی نشخوارِ خود است

پای بشقابِ هزاران زنِ هندو خوابید

گاوِ کف کرده‌ و خرنا‌س‌کِشِ قصه شدم

تا دهان و شکمی هست مرا دریابید

شقه‌هایم سرِ میخ است،به آتش بکشید

زیر خاکستر این شعر کبابش بکنید

این بُتی را که به دستانِ خودم ساخته‌ام

مفصل از هم به در آرید و خرابش بکنید

زیر خاکستر این شعر کبابم بکنید

مابقی را بگذارید که سگ‌ها ببرند

مردهایی که به دل حسرتِ دختر دارند

شاخ‌ها را بفروشند و عروسک بخرند

نره گاوی که منم،پای خودم مسلخِ من

گوشه‌ی همین ذهن زمین خواهم خورد

ترسم این است اگر جبر به ماندن باشد

مرگِ بی‌حوصله از یاد مرا خواهد برد

ترسم این بود همان بر سرِ شعرم آمد

سینه‌ی کوه و تنِ باغ خیابان شده بود

کوه و حیوان و درختان همه خاموش شدند

وقتِ سوسو زدنِ حضرتِ انسان شده بود

قدسیان بر سرِ هم‌صحبتی‌ام چانه زدند

بوسه بر قامتِ این نوبرِ بیگانه زدند

ریسه از تاک کشیدند و به کاشانه زدند

دوش دیدم که ملائک درِ میخانه زدند

گِلِ آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

گم شدم،پرت شدم،تار تنیدم به سکوت

چشمِ کف کرده و تَف دیده در عمقِ برهوت

ناگهان زد به سرم دست رسانم به قنوت

ساکنانِ حرمِ سِتر و عفاف ملکوت

با منِ راه‌نشین باده‌ی مستانه زدند

من بد آورده‌ی دنیای پُر از بیم و امید

نامه دادم نخوری سیب ولی دیر رسید

سیبِ ممنوعه به چنگ آمد و دستانت چید

آسمان بارِ امانت نتوانست کشید

قرعه‌ی کار به نام منِ دیوانه زدند

وقتِ لب بستن خود همهمه را عذر بِنه

سگ که با گرگ بجوشد،رَمه را عذر بنه

حق و ناحق شدنِ محکمه را عذر بنه

جنگِ هفتاد و دو ملت،همه را عذر بنه

چون ندیدند حقیقت،رهِ افسانه زدند

آخ اگر زودتر از من به زمین می‌افتاد

برگِ همزادِ من او بود که در مسلخِ باد

دست بردم که نجاتش بدهم دست نداد

شکر آن را که میانِ من و او صلح افتاد

حوریان رقص‌کنان ساغرِ شکرانه زدند

گرچه خوب است که با شعله بپیوندد شمع

بی‌حضورِ نفسِ نور نمی‌گندد شمع

پای دل را به دلی سوخته می‌بندد شمع

آتش آن نیست که از شعله‌ی آن خندد شمع

آتش آن است که در خرمنِ پروانه زدند

من سوالم پُرِ پرسیدن و بی‌هیچ جواب

مرده‌شورِ شب و روزِ من و این حالِ خراب

دل به دریاچه‌ی حافظ زدم از ترسِ سراب

کس چو حافظ نکشید از رخِ اندیشه نقاب

تا سرِ زلفِ سخن را به قلم شانه زدند

مثل من چشم به قلابِ جهانت داری

ماهیِ کوچکِ گندیده‌ی دریاچه‌ی شور

مثل من منتظر تلخ‌ترین ثانیه‌ای

جغدِ ویرانه‌نشین،بوفِ زمین‌خورده‌ی کور

گرچه دستان تو سیب از وسطِ خاطره چید

گرچه از خونِ خودم خوردی و فتحم کردی

شانه بر شاخ کشیدی و شکستم دادی

هر بلایی که دلت خواست سرم آوردی

گرچه داغم زده‌ای باز زَنیت داری

پرچم عشق همین گوشه‌ی پیراهن توست

من که آبستن دنیای پُر از تشویشم

خوش به حالِ تو که آسودگی آبستنِ توست

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "گریز"



دانلود
خواننده : نوید حکیمی

چرا با من نمی‌مونی...چراغِ خونه‌ی تارم

منی که واسه رویاهات...یه عالم آرزو دارم

چرا با من نمی‌مونی...چی از چشمات کم می‌شه

نگاه کن حالِ داغونم...نباشی بدترم می‌شه

چرا با من نمی‌مونی...منی که خُرد و خاکستر

نشستم روی خطّایِ...پُر از تنهاییِ دفتر

بمیرم هم تو رو می‌خوام...هنوزم مردِ میدونم

تو باید مال من باشی...ببین من خیلی دیوونه‌م

شریکِ خونِ چشمم باش...از این خواهش گریزی نیست

به پای عشق جون می‌دم...دو قطره خون که چیزی نیست

صدای خوندنِ من باش...بمون با من که غمگینم

به جز تو توی این دنیا...دیگه چیزی نمی‌بینم

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "تا خونه راهی نیست"



دانلود

خواننده : مصطفی مرتضوی
تنظیم : نیما کامکار

تنها نمی‌تونی،تنها نمی‌تونم

این‌بار تنهایی زنده نمی‌مونم

این راهِ خوبی نیست،ما اشتباه کردیم

با من رفاقت کن،این راهو برگردیم

وا مونده‌تر از من،دل‌خسته‌ و دل‌سرد

می‌دیدمت اما کاری نمی‌شد کرد

نه روتو برگردون،نه ناامیدم کن

نه سر به زیری کن،نه قلبمو بشکن

مهتابِ نورانی،بانوی رویایی

چشم و چراغ دل،چشم و امید من

باید تحمل کرد،این قصه سر می‌شه

باور کن این جریان دلخواه‌تر می‌شه

سختیِ این راهو بذار به پای من

من نورو می‌بینم،چشم و دلت روشن

این کوچه تاریکه،تو جاده ماهی نیست

با من قدم بردار،تا خونه راهی نیست

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "سیب ممنوع"



دانلود

خواننده : امیر تاجیک

همیشه زندگی بد نیست...فقط بعضی شبا درده

یه وقتا صورت اقبال...به سمتت برنمی‌گرده

یه وقتا حالِ دل خوش نیست...یه وقتا خسته‌ی خسته‌س

دوباره باز وا می‌شه...دری که عمریه بسته‌س

هنوزم توی افکارت...خرابِ کینه‌ی شهری

یه جوری تلخی انگاری...خودت هم با خودت قهری

تو سرمای نفسگیرت...هوای خونه پس می‌شه

به فکر قلبِ گرمی باش...که داره دست به دست می‌شه

بیا تا عشق جاری شه...بیا با بوسه کاری کن

بذار من مردِ دنیا شم...تو باش و بردباری کن

اگه دلتنگِ آرامش...داری روزاتو می‌شماری

اگه این سیبِ ممنوعو...هنوزم دوستش داری

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "جهنم"



دانلود

خواننده : شاهین زمانی
دکلمه : علی آذر

یه جای کار مشکل داشت...یه جای کار می‌لنگید

همیشه مادرم با ما...پدر با خونه می‌جنگید

غرورِ مادرم گاهی...به دنیام پشت پا می‌زد

دلم می‌سوخت وقتی که...پدر تو عشق جا می‌زد

جهانم زیر و رو می‌شد...شبِ دلگیرِ دعواشون

خدا انگار برمی‌داشت...نگاه از روی دوتاشون

همیشه رنج می‌بردم...از این تنهایی و گیجی

همیشه غوطه می‌خوردم...تو درد و مرگِ تدریجی

همیشه آخرِ این جنگ...کسی که مُرد من بودم

کسی که توی این جاده...زمین می‌خورد،من بودم

یکی تو حسرت و درداش...یکی افسرده و غمگین

یکی از اون یکی بدتر...همه با خونه سرسنگین

...

جهانِ مادرم ویرون...پدر داغون و تنها بود

جدایی شعله‌ور می‌شد...جهنم خونه‌ی ما بود

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "بانو"


دانلود

خواننده : میلاد بابایی
تنظیم : فرزاد ماهان

تمامِ آرزوهای منی بانو

همه چیزی که از دنیا طلب دارم

نمی‌شه از جهانی که تو رو داره

برای لحظه‌ای هم دست بردارم

تمامِ آرزوهای منی بانو

آهای بانوی نور و عطر و ابریشم

تو گرما گرمِ این دنیای عاشق‌کُش

یه لحظه سایه برداری تلف می‌شم

یه لحظه سر بچرخونی تلف می‌شم

یه لحظه رو بگیری پاک نابودم

منی که تو نگاهِ مردم دنیا

همیشه مردِ روزای سیا بودم

تو اقیانوسِ تنهایی گرفتارم

بریدم،آب رفتم،درد و دل دارم

بزن بادِ موافق راهمو وا کن

یه عالم قایقِ مونده به گِل دارم

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "تردید"


خواننده : میلاد بابایی                     دانلود
دکلمه : علی آذر

(ورژن پیانوی آهنگ "تردید" تقدیم به شما)

وقتی که حرفامو نمی‌فهمی...تردید چشمامو نمی‌بینی

دستات تو دستِ مُرده‌ی من نیست...چیزی واسه از دست دادن نیست

حالا که از من فاصله داری...می‌ری که دست از عشق برداری

فرصت برای زنده موندن نیست...چیزی واسه از دست دادن نیست

کاری به کارِ هم نداریم و هر لحظه رو سرگرمِ کاریم و

این خونه دیگه گرم و روشن نیست...

راتو برو این عشق بیماره،از نصفه‌ها تنهات می‌ذاره

هیچی شبیه غربت من نیست...چیزی واسه از دست دادن نیست

کنجِ قفس یک لحظه یا یک سال...مرگه تَهش با بال یا بی‌بال

راهی برای پَر کشیدن نیست...چیزی واسه از دست دادن نیست

شعری از علیرضا آذر به نام "صحنه"

 
دکلمه : علی آذر                                                   دانلود
خواننده‌‌ی بیت‌های ابتدایی : میلاد بابایی

یا کنج قفس یا مرگ،این بختِ کبوترهاست

دنیا پل باریکی بین بد و بدترهاست

اِی بر پدرت دنیا،آن باغ جوانم کو؟

دریاچه‌ی آرامم،کوه هیجانم کو؟

بر آینه‌ی خانه جای کف دستم نیست

آن پنجره‌ای را که با توپ شکستم نیست

پشتم به پدر گرم و دنیا خودِ مادر بود

تنها خطرِ ممکن،اطرافِ سماور بود

از معرکه‌ها دور و در مهلکه‌ها ایمن

یک ذهنِ هزار آیا،از چیستی آبستن

یک هستیِ سردستی در بود و عدم بودم

گور پدر دنیا،مشغول خودم بودم

هرطور دلم می‌خواست آینده جلو می‌رفت

هر شعبده‌ای دستش رو می‌شد و لو می‌رفت

صد مرتبه می‌کشتند،یک‌بار نمی‌مردم

حالم که به هم می‌ریخت جز حرص نمی‌خوردم

آینده‌ی خیلی دور،ماضیِ بعیدی بود

پشت درِ آرامش طوفانِ شدیدی بود

آن خاطره‌های خشک در متنِ عطش مانده

آن نیمه‌ی پُررنگم در کودکی‌اش مانده

اما منِ امروزی،کابوسِ پُر از خواب است

تکلیف شب و روزم با با دکتر اعصاب است

نفرینِ کدام احساس خون کرد جهانم را؟

با جهدِ چه جادویی بستند دهانم را؟

من مرد شدم وقتی زن از بدنش سر رفت

وقتی دو بغل مهتاب از پیرهنش سر رفت

اندازه‌ی اندوهم اندازه‌ی دفتر نیست

شرح دو جهان خواهش در شعر میسر نیست

یک چشم پُر از اشک و چشمِ دگرم خون است

وضعیتِ امروزم آینده‌ی مجنون است

سر باز نکن اِی اشک،از جاذبه دوری کن

اِی بغضِ پُر از عصیان این‌بار صبوری کن

من اشک نخواهم ریخت،این بغض خدادادی‌ست

عادت به خودم دارم،افسردگی‌ام عادی‌ست

پس عشق به حرف آمد،ساعت دهنش را بست

تقویم به دستِ خویش بندِ کفنش را بست

او مُرده‌ی کشتن بود،ابزار فراهم کرد

حوای هزاران سیب قصدِ منِ آدم کرد

لبخند مرا بس بود،آغوش لِهم می‌کرد

آن بوسه مرا می‌کشت،لب منهدمم می‌کرد

آن بوسه و آن آغوش،قتاله و مقتل بود

در سیرِ مرا کشتن این پرده‌ی اول بود

تنها سرِ من بین این ولوله پایین است

با من همه غمگینند تا طالع من این است

در پیچ و خمِ گله یک‌بار تو را دیدم

بین دو خیابان گرگ هی چشم چرانیدم

محضِ دو قدم با تو از مدرسه در رفتم

چشمت به عروسک بود،تا جیبِ پدر رفتم

این خاصیت عشق است،باید بلدت باشم

سخت است ولی باید در جزر و مَدت باشم

هرچند که بی‌لنگر،هرچند که بی‌فانوس

حکم آنچه تو فرمایی اِی خانم اقیانوس

کُشتی و گذر کردی،دستانِ دعا پشتت

بر گودِ گلویم ماند جا پای هر انگشتت

از قافله جا ماندم تا هم‌قدمت باشم

تا در طَبقِ تقسیم راضی به کمت باشم

آفت که به جانم زد کشتم همه گندم شد

سهمِ کمِ من از سیب نانِ شبِ مردم شد

اِی بر پدرت دنیا،آهسته چه‌ها کردی

بین من و دیروزم مغلوبه به پا کردی

حالا پدرم غمگین،مادر که خودآزار است

تنهاییِ بی‌رحمم زیر سرِ خودکار است

هر شعر که چاقیدم از وزنِ خودم کم شد

از خانه به ویرانی،تکرارِ سلوکم شد

زیر قدمت بانو دل ریخته‌ام برگرد

از طاق هزاران ماه آویخته‌ام برگرد

هر چیز به جز اسمت از حافظه‌ام تُف شد

تا حالِ مرا دیدند سیگار تعارف شد

گیجیِ نخِ اول،خون سرفه‌ی آخر شد

خودکار غزل رو کرد،لب زهرِ مکرر شد

گیجیِ نخِ دوم،بستر به زبان آمد

هر بالشِ هرجایی یک دسته کبوتر شد

گیجیِ نخِ سوم،دل شور برش می‌داشت

کوتاهیِ هر سیگار با عمر برابر شد

گیجیِ نخِ بعدی،در آینه چین افتاد

روحی که کنارم بود هذیانِ مصور شد

در ثانیه‌ای مجبور نبض از تک و تا افتاد

این‌گونه مقدر بود،این‌گونه مقرر شد

ما حاصلِ من با توست،قانونِ ضمیر این است

دنیای شکستن‌هاست،ما؛جمعِ مکسر شد

سیگار پس از سیگار،کبریت پس از کبریت

روح از ریه‌ام دل کند،در متن شناور شد

فرقی که نخواهد کرد در مردنِ من

تنها با آن گره ابرو مردن علنی‌تر شد

یک گامِ دگر مانده،در معرض تابوتم

کبریت بکِش بانو،من بشکه‌ی باروتم

هر کس غمِ خود را داشت،هر کس سرِ کارش ماند

من نشئه‌ی زخمی که یک شهر خمارش ماند

چیزی که شکستم داد خمیازه‌ی مردم بود

اِی اطلسِ خواب‌آلود،این پرده‌ی دوم بود

هرچند تو تا بودی خون ریختنی‌تر بود

از خواهرِ مغمومم سیگار تنی‌تر بود

هرچند تو تا بودی هر روز جهنم بود

این جنگِ ملال‌آور بر عشق مقدم بود

هرچتد تو تا بودی ساعت خفقان بود و

حیرت به زبان بود و دستم به دهان بود و

چشمم به جهان بود و بختک به شبم آمد

روزم سرطان بود و جانم به لبم آمد

هرچند تو تا بودی دل در قدَحش غم داشت

خوب است که برگشتی،این شعر جنون کم داشت

اِی پیکرِ آتش‌زن بر پیکره‌ی مردان

اِی سقفِ مخدرها،جادوی روان‌گردان

اِی منظره‌ی دوزخ در آینه‌ای مخدوش

آغاز تباهی‌ها در عاقبتِ آغوش

اِی گافِ گناه،اِی عشق،بانوی بنی عصیان

اِی گندمِ قبل از کشت،اِی کودکیِ شیطان

اِی دردسرِ کِشدار،اِی حادثه‌ی ممتد

اِی فاجعه‌ی حتمی،قطعیتِ صد در صد

اِی پیچ و خمِ مایوس،دالانِ دو سر بسته

بیچارگیِ سیگار در مسلخِ هر بسته

اِی آیه‌ی تنهایی،اِی سوره‌ی مایوسم

هر قدر خدا باشی من دست نمی‌بوسم

اِی عشقِ پدر نامرد،سر سلسله‌ی اوباش

این دَم دَمِ آخر را این‌بار به حرفم باش

دندان به جگر بگذار،یک گامِ دگر باقی‌ست

این ظرفِ هلاهل را یک جامِ دگر باقی‌ست

دندان به جگر بگذار،ته‌مانده‌ی من مانده

از مثنویِ بودن یک بیت دهن مانده

دنیا کمکم کرده است،از جمع کمم کرده است

بی‌حاصل و بی‌مقدار،یک صفرِ پس از اعشار

یک هیچِ عذاب‌آور،آینده‌ی خواب‌آور

لیوانِ پُر از خالی،دلخوش به خوش‌اقبالی

راضی به اگر،شاید،هر چیز که پیش آید

سرگرمِ سرابی دور،در جبرِ جهان مجبور

لبخندی اگر پیداست از عقده‌گشایی‌هاست

ما هر دو پُر از دردیم،صد بار غلط کردیم

ما هر دو خطاکاریم،سرگیجه‌ی تکراریم

من مست و تو دیوانه،ما را که بَرَد خانه

دلداده و دلگیرم،حیف است نمی‌میرم

اِی مادرِ دلتنگم،دلبازترین تابوت

دروازه‌‌ی از ناسوت،تا شَعشعه‌ی لاهوت

بعد از تو کسی آمد،اشکی به میان انداخت

آن خانمِ اقیانوس کابوس به جان انداخت

اِی پیچ و خمِ کارون تا بندِ کمربندت

آبستنِ از طغیان،الوند و دماوندت

جانم به دو دستِ توست،آماده‌ی اعجازم

باید من و شعرم را در آب بیاندازم

دردی که به دوشم ماند از کوه سبک‌تر نیست

این پرده‌ی آخر بود اما غمِ آخر نیست

دستانِ دلم بالاست،تسلیمِ دو خط شعرم

هر آنچه که بودم هیچ،این‌بار فقط شعرم


ترانه ای از علیرضا آذر به نام "ولم کن"


خواننده : نادر راد                            دانلود
ملودی و تنظیم : میلاد بابایی
دکلمه : علیرضا آذر

ولم کن،بازیِ دنیا رو حفظم...رفاقت‌های آدم‌ها رو حفظم

میونِ ما دوتا پاییز حق داشت...هجومِ باد و سوزِ تیز حق داشت

...

قفس تنگه ولی تو فکرِ ماهم...نشستم تو اتاقِ راه‌راهم

همون بهتر نباشی عشقِ آخر...چی می‌خوای از منِ تو خون شناور

قفس مال من و تو،مال پرواز...کبوتر با کبوتر،باز با باز

ولم کن،مردِ تو یک عمره مُرده...یه عمره از خودش رودست خورده

ولم کن،آسمونم تنگ و تاره...جهان تو حال و روزم دست داره

ولم کن،بازیِ دنیا رو حفظم...رفاقت‌های آدم‌ها رو حفظم

میونِ ما دوتا پاییز حق داشت...هجومِ باد و سوزِ تیز حق داشت

شعری از علیرضا آذر به نام "آتش بزن"


خواننده : کیان مقدم                    دانلود
دکلمه : علیرضا آذر

دیوانه‌تر از من چه کسی هست،کجاست...یک عاشقِ این‌گونه از این دست کجاست

تا اخم کنی دست به خنجر بزند...پلکی بزنی به سیمِ آخر بزند

تا بغض کنی درهم و بیچاره شود...تا آه کِشی بندِ دلش پاره شود

آتش بزن این قافیه‌ها سوختنی‌ست...این شعرِ پُر از یادِ تو آتش‌زدنی‌ست

حرفت همه جا هست چه باید بکنم...با این همه بن‌بست چه باید بکنم

من شاهدِ نابودیِ دنیای منم...باید بروم دست به کاری بزنم

من زیستنم قصه‌ی مردم شده است...یک "تو" وسط زندگی‌ام گم شده است

بعد از تو جهانِ دیگری ساخته‌ام...آتش به دهانِ خانه انداخته‌ام

بعد از تو خدا خانه‌نشینم نکند...دستانِ دعا بدتر از اینم نکند

من پای بدی‌های خودم می‌مانم...من پای بدی‌های تو هم می‌مانم

شعری از علیرضا آذر به نام "جاده‌ی سپید"


خواننده : میلاد بابایی
                        دانلود
دکلمه : علی آذر

(مربوط به برنامه‌ی "بعضیا"...قسمت‌های آبی‌رنگ اجرا نشده است)


این ابرهای سرخ،این کوچه‌های سرد

این جاده‌ی سپید،این بادِ دوره‌گرد

اینها بهانه‌اند تا با تو سر کنم

تا جز تو از جهان صرف‌نظر کنم

مجنون اگر شکست،لیلی بهانه بود

دنیا از اولش دیوانه‌خانه بود

با من قدم بزن،تنهاتر از همه

اِی مصرعِ سکوت در شعرِ همهمه

با من قدم بزن،چله‌نشینِ عشق

فرمانروای قلب در سرزمینِ عشق

ته لهجه‌ی ملس در کاسه‌ی دهن

اِی لَخته‌ی انار بر زخمِ پیرهن


با من قدم بزن در برفِ در مسیر

اِی بغضِ ناگزیر این‌بار گُر بگیر

من راهیِ تواَم،با من قدم بزن

همراهِ من بیا تا شهرِ ما شدن

جاده بهانه است،مقصود چشمِ توست

من راهیِ تواَم اِی مقصدِ درست

در برف،چای داغ دنیای ما دوتاست

فنجانِ چایِ بعد،آغازِ ماجراست

...

این مرد را که باز در تلخیِ غم است

مهمان به قند کن،چایت اگر دَم است

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "مرد دیوونه"


خواننده : رضا صادقی                    دانلود
تنظیم : فرشاد فارسی
آهنگساز : میلاد بابایی

یکی تو درد می‌خوابه...یکی با غصه پا می‌شه

یکی با دستِ خالی هم...رفیقِ آدما می‌شه

یکی دلگیره از دنیا...یکی داغون و افسرده

یکی تو هر مسیری رفت...از اون اول زمین خورده

یکی از تو همین روزا...از این زندون جدا می‌شم

شبا با عشق می‌خوابم...سحر با خنده پا می‌شم

هنوزم مَرده و قولش...سرِ این عهد می‌مونم

مبادا رو بگردونی...که بی‌چشمات نمی‌تونم

جهنم باشه این دنیا...بهشتِ من همین خونه‌س

خدا رو بارها دیدم...بگید این مرد دیوونه‌س

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "خزون"


خواننده : آرش رستمی                    دانلود
آهنگساز : میلاد بابایی
تنظیم : فربد یزدان‌فر

گلِ گلدونو ببین که آخرش...سینه‌سوزِ بادِ ولگرد می‌شه

پاشو با پنجره‌ها کاری بکن...خونه داره کم کَمک سرد می‌شه

نمِ بارون می‌زنه رو شیشه‌ها...همه جا رو تیره کرده آسمون

می‌میرم تمومِ کوچه‌ها اگه...به سپیده برنگرده آسمون

از خزون دلگیرم ولی دوستش دارم...تو خزون می‌میرم ولی دوستش دارم

تنِ نارنجیِ دنیا رو ببین...زردِ پُررنگ نشسته تو مسیر

همه چی خوبه به غیرِ حالِ من...این منِ خسته و سرد و گوشه‌گیر

زیر پاهام تنِ سردِ جنگله...رو سرم نم نمِ بارونِ غمه

کوچه‌ها بسترِ تنهایی شدن...از خزون هر چی بگم بازم کمه


ترانه ای از علیرضا آذر به نام "یه نفر"


خواننده : میلاد بابایی                      دانلود

دستاتو اَزم نگیر و شونه‌هاتو تکیه‌گاه کن

واسه یک‌بار این جهانو از نگاهِ من نگاه کن

اگه سر به زیر و خستم،سربلندم تو رو دارم

با تو لبریزِ امیده حال و روزِ روزگارم

اگه آسمون قفس بود،اگه غم برای من بود

یه نفر همیشه دستاش روی شونه‌های من بود

منو تو غبارِ رفتن تک و تنها نمی‌ذاری

از نگاهت می‌شه فهمید تو به من علاقه داری

شعله‌پوشِ عشق باشیم،دل به زندگی ببازیم

پا به پای هم بسوزیم،پا به پای هم بسازیم

به یه جای دور می‌ریم،زیرِ سقفِ آسمونیم

ما قسم به عشق خوردیم،سرِ حرفمون بمونیم

          

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "بن‌بست"


خواننده : میلاد بابایی                      دانلود

ستاره زمین خورد و غم پا گرفت...عطش دستِ دریا رو بالا گرفت

عطش تو هوای جنون پَر کشید...خدا عشق و خونو برابر کشید

یکی مردِ میدون شد و نور شد...یکی از کریم و کَرم دور شد

یکی آخرش سر به نِی‌ها گذاشت...یکی گم شد و عشقو تنها گذاشت

بگو این سفر آخرش عشق بود...زمین سمتِ سنگین‌ترش عشق بود

بگو قصه با غصه همدست نیست...مسیری که رفتیم بن‌بست نیست

بگو از شبِ غربت و خون،بگو...بگو از غم و قحطِ بارون،بگو

بگو آسمون مهربونی نکرد...زمین مُرد و پادرمیونی نکرد

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "دلم از راه پُره"


خواننده : امیر تاجیک                   دانلود

تو دلت برای من هنوزم جا داری...فکرِ دریاچه نباش،تو که دریا داری

دستاتو اَزم نگیر،قصه رو به سر نیار...من که همراهِ تواَم،منو پشتِ سر نذار

منو از خودت بدون،گریه و زاری نکن...دیگه آتیشم نزن،مردم آزاری نکن

دلم از راه پُره،دلم از خونه پُره...دلم از مردمِ شهر،دلم از هر کسی که جاتو می‌دونه پُره

دارم از دست می‌رم،دوریِ طاقت‌سوز...چشمامو بیشتر از این به درِ خونه ندوز

قدِ تنهاییِ من که کسی تنها نیست...به پریشونیِ من توی این دنیا نیست

خط خطی کن عشقِ من ردِ پای رفتنو...بیا یادم بره باز غمِ پرپر زدنو


شعری از علیرضا آذر به نام "نیمه‌ی آبان"


خواننده : امیر کاوه آهنین‌جان                دانلود

تَن‌پوشِ خوش رنگِ خیابانی...اِی لهجه‌ی یکریزِ بارانی

برگ از نگاهِ شاخه می‌بارد...تقویم هم افسردگی دارد

هوهوی باد و سوز ممتد شد...آب از سرِ پس‌کوچه‌ها رد شد

این فصلِ آدم‌های کِز کرده...این شاحه‌های پَر درآورده

این شیشه‌های ماتِ هاشوری...سردارِ سرخِ غربت و دوری

عمری رفیقِ ابرها بودم...با رعد و بوران آشنا بودم

این فصلِ عاشق‌کُش تو را دزدید...این آشنا از آشنا دزدید

در چای و در فنجان گمت کردم...در سمتِ لاهیجان گمت کردم

در دود و در قلیان گمت کردم...در نشئه‌ی تهران گمت کردم

در نیمه‌ی آبان گمت کردم...در هق هقِ باران گمت کردم

جاروی خوشگل رفتگر تا صبح...ابرِ سیاهِ بارور تا صبح

چاقوی بادِ تیز برگشته...در وا نکن،پاییز برگشته


ترانه ای از علیرضا آذر به نام "زیر نیم کاسه"


خواننده : امیر عظیمی                      دانلود

(مربوط به فیلم "زیر نیم کاسه")

همه دنیا وسط یه بازیه...من که بازیچه‌ی دستِ تو شدم

تو خطرناک‌ترین ثانیه‌ها...من جلودارِ شکستِ تو شدم

تازه کن خاطره‌های کهنه رو...رو به رو پهنه‌ی دلبازِ خداست

تو که تنها نمی‌مونی آخرش...پشت تو به کوهِ عشقِ آدماست

تو مسیرِ ناگزیرِ زندگی...می‌رم هر جایی که می‌ره روزگار

حالا که نوبتِ بازیِ منه...دیگه کاسه زیر نیم کاسه نذار

ولی من تو فکرِ تنها شدنم...واسه من ستاره‌ای روشن نیست

راهِ رفتنی نمونده که برم...چاره‌ای به غیرِ برگشتن نیست

نگرانِ حال و روزِ من نباش...رد شو از کسی که عاشقِ تو بود

منم آخر به ستاره می‌رسم...جا زیاده زیر گنبد کبود

ترانه ای از علیرضا آذر به نام "دلم آروم نمی‌گیره"


خواننده : امیر بابایی                  دانلود
آهنگساز : میلاد بابایی

بذار این قصه‌ها سر شن...بذار این خونه ویرون شه

بذار هر چی اَزم مونده...دوباره درب و داغون شه

یه کاری کن که بعد از تو...نتونم با کسی باشم

یه جوری گم بشم تو عشق...نتونم باز پیدا شم

دلم آروم نمی‌گیره...تو رو با اون که می‌بینم

تو ذهنم زیر و رو می‌شن...شبای تلخ و شیرینم

نگاهم کن دَمِ رفتن...چقدر افسرده‌تر می‌شم

تو با اون حیف و میل می‌شی...منم اینجا هدر می‌شم


ترانه ای از علیرضا آذر به نام "کار ما دوتا تمومه"


خواننده : میلاد بابایی و نیکسان                   دانلود
تنظیم : بهروز علیاری

نمی‌شه عاشقم باشی...دلم از زندگی خونه

کسی غیر از خودم حالِ...خرابم رو نمی‌دونه

نمی‌شه عاشقت باشم...تو از دنیای من دوری

من از عاشق شدن لبریز...تو از عاشق شدن دوری

کارِ ما دوتا تمومه...ما به انتها رسیدیم

ما دوتا به انتهایِ...بدِ قصه‌ها رسیدیم

تو باشی آسمونِ من...اسیرِ باد و بارونه

تمومِ فصل‌های ما...زمستونه،زمستونه

نمی‌تونم،نگو برگرد...نگو این قصه سر می‌شه

تو باشی روزگارِ من...از اینم سخت‌تر می‌شه

تو باشی باز می‌سوزم...ببین این چندمین خونه‌ست

جهنم که می‌گن اینجاست...جهنم تو همین خونه‌ست


شعری از علیرضا آذر به نام "اتاق"


بعد از مدت‌ها،دکلمه‌ی جدیدی از استاد علی آذر تقدیم به شما.امیدوارم لذت ببرید.

خواننده : میلا بابایی و امیر عباس گلاب                    دانلود
دکلمه : علیرضا آذر
تنظیم : علی تیرداد

نقشِ یک مردِ مُرده در فالت...توی فنجانِ مانده بر میزم

خط بکش دورِ مردِ دیگر را...قهوه‌ات را دوباره می‌ریزم

زندگی از دروغ تا سوگند...خسته از زیر و روی رو در رو

زیر صورت هزارها صورت...خسته از چهره‌های تو در تو

چشم بستی به تختِ طاووسم...در اتاقی که شاه من بودم

مردِ تاوانِ اشتباهت باش...آخرین اشتباه من بودم

...

چشم وا کردم از تو بنویسم...لای در باز و باد می‌آمد

از مسیری که رفته بودی داشت...موجی از انجماد می‌آمد

مفت هم بوسه‌ام نمی‌ارزد...وای از این عشق‌های دوزاری

هی فرار است و سوی خود رفتن...آخ از این مردهای اجباری

مثل ماهی معلق از قلاب...زیرِ بارِ الاغ‌ها مردن

بر چلیپای تخت‌ها مصلوب...با خودت در اتاق‌ها مردن

زندگی از دروغ تا سوگند...خسته از زیر و روی رو در رو

زیر صورت هزارها صورت...خسته از چهره‌های تو در تو

بی‌گناه از شکنجه‌ها زخمی...پشتِ هم اتهام‌ها خوردن

هق هق از درد و اَلکَن از گفتن...انتهای کلام را خوردن

غرقه در موج‌های پیش‌آمد...گوشه‌ی گوش‌های دور از من

پشتِ سکان خدا نشست اما...باز هم ناخدا پرستیدن

دل به دریای هر چه بادا باد...قایقم را به بادها دادم

ناگزیر از گریز از ماندن...توی شیبِ مسیر افتادم

بادبادن پاره،عرشه بی‌سکان...قایقم رفت و قبلِ ساحل مُرد

پیکرش داشت وقتِ جان کندن...روی گِل‌ها تلو تلو می‌خورد

دستم از هر چه هست کوتاه است...از جهان قایقی به گِل دارم

بشنو اِی شاهِ گوش ماهی‌ها...دل اگر نیست،درد و دل دارم

چشم وا کردم از تو بنویسم...لای در باز و باد می‌آمد

از مسیری که رفته بودی داشت...موجی از انجماد می‌آمد

با زبان،با نگاه،با رفتن...زخم جز زخم‌های کاری نیست

پای اگر بود پای رفتن بود...دست اگر هست دستِ یاری نیست

از کمرگاهِ چله‌ها رفتند...از پیِ تیرها نباید گشت

چشم بردار علیرضا بس کن...از کمان رفته برنخواهد گشت

آسمان،هیچِ سربلندی بود...از صعودی که نیست افتادم

لااقل با تو بال وا کردم...زندگی را اگر هدر دادم

استخوانِ وفا به دندانم...زوزه از سوز مثل سگ مردن

زندگی چوب لای چرخم کرد...پشتِ پا پشتِ استخوان خوردن

لاشه‌ی باد کرده‌ای بودم...آمد از رو به رو ولی نشناخت

صورتی که دوستش می‌داشت...چهره چرخاند و تُف زمین انداخت

این منم،مردِ تا همین دیروز...مردِ پابندِ آرزوهایت

مردِ یک عمر کودکی کردن...لا به لای بلندِ موهایت

خاطرت هست روزگارم را؟...جایگاهِ مقدسی بودم

وزنِ یک عشق روی دوشم بود...من برای خودم کسی بودم

من برای خودم کسی هستم...دور و بر خورده عشق هم کم نیست

آن‌که دل از تو برد،هر کس هست...بندِ انگشت کوچکم هم نیست

می‌شد از وِردهای کولی‌ها...با دعا و قسم طلسمت کرد

می‌شد آن سیبِ سرخِ جادو را...از تو پنهان و با تو قسمت کرد

می‌شد از خود بگیرمت اما...زورِ بازو به دست‌هایم نیست

می‌شد از رفتنت گذشت اما...جان در اندازه‌های پایم نیست

زندگی سرد بود اما خُب...خانه و سقف و سایه‌ای هم بود

گه‌گداری نوشته‌ای چیزی...از قلم دست‌مایه‌‌ای هم بود

زندگی سرد بود اما عشق...می‌تواسنت کارگر باشد

می‌توان قطب را جهنم کرد...پای دل در میان اگر باشد

خواب دیدم که شعر و شاعر را...هردو را در عذاب می‌خواهی

از تعابیرِ خواب‌ها پیداست...خانه‌ام را خراب می‌خواهی

خانه‌ام را خراب می‌خواهی؟...دست در دستِ دیگری برگرد

دست در دستِ دیگری برگرد...خانه‌ام را خراب خواهی کرد

دیگر اِی داغِ دل چه می‌خواهی؟...از چنین مردِ زیرِ آواری

رد شو از این درختِ افتاده...می‌توانی که دست برداری

لحنِ آن بوسه‌های ناکرده‌ است...بیت‌ها را جدا جدا کرده است

گفته بودی همیشه خواهی ماند...سنگ بارید،شیشه خواهی ماند

گفته بودی ترَک نخواهی خورد...دین و دل از کسی نخواهی برد

گفته بودی عروسِ فردایی...با جهانم کنار می‌آیی

گفته بودی دچار باید بود...مردِ این روزگار بابد بود

گفته بودی بهار در راه است...ماهِ باران سوار در راه است

گفته بودی،ولی نشد انگار...دست از این کودکانه‌ها بردار

گفته بودم نفاق می‌افتد...اتفاق،اتفاق می‌افتد

گفته بودم شکست خواهم خورد...از تو هم ضربِ شَست خواهم خورد

گفته بودم در اوجِ ویرانی...از من و خانه رو بگردانی

هر چه بود و نبود خواهد مُرد...مردِ این قصه زود خواهد مُرد

ماجرا،زخم و داستان‌ها،درد...نازنین،پیچِ قصه را برگرد

نازنین،قصه‌ها خطر دارند...نقش‌ها نقشه زیرِ سر دارند

نازنین،راه و چاه را گفتم...آخرِ اشتباه را گفتم

گفتم اما عقب عقب رفتی...شب شنیدی و نیمه شب رفتی

دیدی آخر نفاق هم افتاد؟...اتفاق از اتاق هم افتاد؟

از اتاقی که باز تنها ماند...پَر کشیدی و لای در وا ماند

چشم وا کردم از تو بنویسم...لای در باز و باد می‌آمد

از مسیری که رفته بودی داشت...موجی از انجماد می‌آمد

با دعاهای پشت در پشتم...باید این درد مختصر می‌شد

حرف‌ها را به کوه می‌گفتم...قلبش از موم نرم‌تر می‌شد

بین این ماه‌های هرجایی...ماهِ من در محاق می‌افتد

قصه در خانه پیش می‌آید...اتفاق از اتاق می‌افتد

در اتاقی که پیش از این‌ها...در سرت فکر و ذکرِ رفتن داشت

در اتاقی که روی کاشی‌هاش...پشتِ پاهات آرزو می‌کاشت

لای دیوارها چروکیدم...در نمایی که تنگ‌تر می‌شد

هر چه این دوربین جلو می‌رفت...مرگِ من هم قشنگ‌تر می‌شد

خارج از قسمتی که من باشم...در اتاقی که ضرب در مردم

نان از این سفره دور خواهد شد...ده طرف داس و یک طرف گندم

نقشِ یک مردِ مُرده در فالت...توی فنجانِ مانده در میزم

خط بکِش دورِ مردِ دیگر را...قهوه‌ات را دوباره می‌ریزم

چشم بستی به تختِ طاووسم...در اتاقی که شاه من بودم

مردِ تاوانِ اشتباهت باش...آخرین اشتباه من بودم

دردسرهای ما تفاوت داشت...من سرم گرمِ پای بستن بود

نقشه‌ها می‌کشید چشم‌هایت...چشم‌ها چشمِ دل شکستن بود

در نگاهت اتاق زندان است...این طرف سفره‌های اجباری

آن طرف در بساطِ خود خوردن...هر طرف حکمِ دیگرآزاری

غوطه‌ور در سیاهِ شب بودم...صبحِ فردای آنچه را دیدن

در خیالم نرفته برمی‌گشت...هم تو را هم مرا نبخشیدن

جای پاهای خیس از حمام...تا اتاقی که رفتنت را رفت

یک قدم مانده بود تا برگرد...یک قدم مانده تا تنت را...رفت

چشم وا کردم از تو بنوسیم...لای در باز و باد می‌آمد

از مسیری که رفته بودی داشت...موجی از انجماد می‌آمد

رفته‌ای،کوله پشتی‌ات هم نیست...رفتی اما اتاق پابرجاست

گیرم از یادِ هردومان هم رفت...خاطراتِ چراغ پابرجاست

شاهدان حرف‌های پنهانند...آن چراغی که تا سحر می‌سوخت

گوشِ خود را به حرفِ ما می‌داد...چشمِ خود را به چشمِ ما می‌دوخت

لای در باز و سوز می‌آمد...قلبم آتشفشانی از غم بود

عقده‌ها حس و حالِ طغیان داشت...کنجِ پاگرد یک تبر هم بود

زیر پلکم تگرگ باران بود...در اتاقم که هوا ابری شد

رو به آینه حرص‌ها خوردم...کینه‌ام سینه‌ی ستبری شد

رو به برفی سپید می‌رفتم...ردِ پاهات رو به خون می‌رفت

مثل گرگی که بوی آهو را...عطرِ موهات تا جنون می‌رفت

با نگاهی دقیق می‌گشتم...هی به دنبال جای پا بودم

ذهنِ هر آنچه بود را خواندم...لای جرزِ نشانه‌ها بودم

تا نگاهی به پشتِ سر کردم...پشتِ هر جای پا درختی بود

این درختان هویتم بودند...من،تبر...انتخاب سختی بود

ترسم از مرگ بیشتر می‌شد...تا تبر روی دوش چرخاندم

هر درختی که ضربه‌ای می‌خورد...زیرِ آوارِ درد می‌ماندم

توی هر برگ،هم تو هم من بود...ساقه‌ها ساقِ پای ما بودند

آن تبر حکمِ قتلِ ما را داشت...این درختان به جای ما بودند


ترانه ای از علیرضا آذر به نام "مرداب"


خواننده : میلاد بابایی                     دانلود
دکلمه : علی آذر
پیانو : نیما علامه


(ورژن جدید آهنگ "مرداب")


حالم آرومه تو رو وقتی شبا تو خواب می‌بینم

تو رو وقتی شبا تو صورتِ مهتاب می‌بینم

حالم آرومه تو روزایی که با فکرِ تو درگیرم

یه عالم زندگی رو از خیالت قرض می‌گیرم

بدونِ تو نمیتونم،اگه با مرگ می‌خوابم

اگه تو تازه گل کردی،منم یک عمره مردابم

همه دنیا می‌دونن من و تو مالِ هم بودیم

تو عکسِ دسته جمعی هم فقط دنبالِ هم بودیم

کدوم فصلِ زمستونی تو رو از دامنِ من چید

چه بادِ بی سروپایی همه چیزو تو هم پیچید

نمی‌دونم چه آتیشی یهو تو جونِ باغ افتاد

نفهمیدم چه جوری شد،تو یک شب اتفاق افتاد

شبای بی‌صدای تو،شبای زهر نوشیمه

هنوزم قبلِ خوابیدن حواسم پیشِ گوشیمه

اگه این برکه دل‌مُرده‌ست،اگه با مرگ هم‌خوابه

تو از دنیای من دوری که خوابت مالِ مردابه


شعری از علیرضا آذر به نام "بمب جنون"


خواننده : امیر عباس گلاب                   دانلود
دکلمه : علی آذر
تنظیم : سعید شمس


(اشعار این آهنگ قبل‌تر به صورت دکلمه با صدای علی آذر شنیده شده بود و حالا امیر عباس گلاب به صورتی آهنگ آنها را منتشر کرده)

به خودم آمدم انگار تویی در من بود...این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود

آن به هر لحظه‌ی تب‌دارِ تو پیوند منم...آن‌قَدَر داغ به جانم که دماوند منم

و زمینی که قسم خورد شکستم بدهد...و زمان چَنبره زد کار به دستم بدهد

من تو را دیدم و آرام به خاک افتادم...و از آن روز که در بندِ تواَم آزادم

بی تو بی کار و کَسم،وسعتِ پشتم خالی‌ست...گل تو باشی منِ مفلوک دو مشتم خالی‌ست

تو نباشی من از اعماقِ غرورم دورم...زیر بی‌رحم‌ترین زاویه‌ی ساطورم

با تواَم اِی شعر به من گوش کن...نقشه نکِش،حرف نزن،گوش کن

ریشه به خونابه و خون می‌ریزد...میوه که شد بمبِ جنون می‌ریزد

محضِ خودت بمب منم،دورتر...می‌ترکم چند قدم دورتر

حضرتِ تنهای به‌ هم ریخته...خون و عطش را به هم آمیخته

دست خراب است،چرا سر کنم...آس نشانم بده باور کنم

دستِ کسی نیست زمین‌گیری‌ام...عاشقِ این آدمِ زنجیری‌ام

شعله بکِش بر شبِ تکراری‌ام...مُرده‌ی این‌گونه خودآزاری‌ام

خانه خرابیِ من از دستِ توست...آخرِ هر راه به بن‌بستِ توست

از همه‌ی کودکی‌ام درد ماند...نیم وجب بچه‌ی ولگرد ماند

من که منم جای کسی نیستم...میوه‌ی طوبای کسی نیستم

گیجِ تماشای کسی نیستم...مزه‌ی لب‌های کسی نیستم

مثل خودم دردِ خیابانی‌ام...


شعری از علیرضا آذر به نام "هر روز"


(از کتاب "آتایا")

دلم هر روز می‌گیرد،شرایط تلخ و بحرانی است

هوای خانه را دارم،اگرچه رو به ویرانی است

از این تصویر می‌رفتم،اگر او چشم برمی‌داشت

چه می‌خواهد بیابانی که در آیینه زندانی است

نگاهت را بدزد از من،چه از این خاک می‌خواهی؟

که هر بذری بریزی،حاصلش عمری پشیمانی است

درونم برف می‌گیرد،دلم قندیل می‌بندد

روانم زیر پوتین ابر مردی زمستانی است

قدم در من نزن موهایت از هم باز خواهد شد

که امشب نیز اقلیمم،دماوندی است،طوفانی است

در عمق کوچ تا مردم،به قدری برف باریده

که دیگر هیچ ردی از کسی در کوچه پیدا نیست

اگرچه برف زیبا می‌شود،وقتی که انبوه است

ولی این‌طور زیباتر شدن هم هیچ زیبا نیست

خداحافظ،خداحافظ،که بهمن خیز می‌گیرد

غزل از کار می‌افتد،طپیدن‌های پایانی است


ترانه ای از علیرضا آذر به نام "دو راهی"


خواننده : امیر عظیمی                    دانلود

سیاهی رو‌به‌رومون بود...دیگه چیزی نمی‌دیدم

تمومِ راهو جون کندم...تمومِ راهو ترسیدم

چراغِ جاده‌مون ماهه...منم با ماه همراهم

نمی‌دونم کجا می‌رم...ولی با راه همراهم

یه وقتایی یه جاهایی...آدم چیزی نمی‌دونه

یکی راهه یکی چاهه...دو راهی رو‌به‌رومونه

یه وقتی راضی از اینی...که می‌بینی خطر کردی

همیشه قصه رفتن نیست...یه جایی خوبه برگردی

از اینجایی که ما هستیم...یه دنیا نور معلومه

ببین جاده تَهش چی شد...که عشق از دور معلومه

تو می‌بینی کسی از دور...داره دستی تکون می‌ده

همیشه لحظه‌ی آخر...یکی راهو نشون می‌ده


 
  • تعداد صفحات :3
  • 1  
  • 2  
  • 3  
 

درباره وبلاگ

1-این وبلاگ برای علاقه‌مندان به شعر و ترانه می‌باشد.
2-نظراتی که شامل توهین باشند حذف خواهند شد.
3-نظراتی که بدون درج اسم و ثبت ایمیل باشند حذف خواهند شد.
4-پیشنهاد یا انتقاد خود را به صندوق پیام ارسال نمایید.
مدیر وبلاگ : admin

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان